تفكر

تا حالا شده ؛

دنيا را از نگاه گنگ يك كبوتر ببينيد ؟!
تا حالا شده ؛

آواز گنگ يك عاشق را بشنويد ؟!

دنياي كوچك بي واژه ،

اندوه بزرگ خواهش ،

نصيب دنياي مسكوت ؛

اندر اين آوار بي حرفي هاست .

من لحظه اي در آن نگاه اتراق مي كنم ،

                             گيج مي شوم !
با دستاني خالي ،
بي توشه از آن سفر بر مي گردم .

لحظه اي نيز به آن آواز دل مي سپارم ؛
                           گنگ مي شوم !
هواي سينه ام بي تپش و بي آهنگ مي گردد
تا سرحد واژه با نگاهي پرواز مي كنم
از من مات مبهوت ؛
چيزي نمي فهمي اگر بال پروازم نباشي !
واژه ها را مي شنوي ،
آوازها را نخواهي فهميد ؛

                              اگر همرازم نباشي !                .                         

دنياي كوچك بي واژه ؛
                               اوهام افكار ماست !.                  
دنياي گنگ يك عاشق ، تا كرانها بي انتهاست !