حضرت علي (ع) مي فرمايند :
اگر خدا كفيل است ، غصه چرا ؟
اگر رزق تقسيم شده است ، حرص چرا ؟
اگر دنيا فريبنده است ، اعتماد چرا ؟
اگر بهشت عدل است ، تظاهر به ايمان چرا ؟
اگر قبر حق است ، ساختمانهاي مجلل چرا ؟
اگر جهنم حق است ، اين همه ناحق چرا ؟
اگر حساب حق است ، جمع مال حرام چرا ؟
اگر قيامت حق است ، جنايت به مردم چرا ؟
اگر دشمن انسان شيطان است ، پيروي از آن چرا ؟
و در جايي ديگر مي فرمايند :
از هر كتاب آسماني جمله اي آموختم كه مرا بس است .
از تورات حضرت موسي (ع) : هر كه سكوت كرد نجات يافت .
زبور حضرت داود (ع) : هر كه از شبهات دوري نمود از آفات سالم ماند .
انجيل حضرت عيسي (ع) : هر كه قناعت ورزيد سير گرديد .
قرآن حضرت محمد (ص) : هر كه به خداوند توكّل كرد كفايت مي كند او را .
+
نوشته شده در ;ساعت 6:21;
توسط ایلیا موسوی; |
